wtorek, 5 maja 2015

Bałuty czy Setka ?

To zdjęcie, do cyklu o sklepach z alkoholem pt."Setka"zrobiłem w miejscu, gdzie realizuję przedsięwzięcie o Bałtach.
A skany robiłem na swoim Minolta Scan Multi Pro, skanując jako slajdy i odwracając. Co nie jest zawsze łatwe, ale efekty są inne (porównując na przykład z poprzednimi fotografiami z Bałut).

Sklepy alkoholowe, "Gul, Gul", Łódź, 2015

Sklepy alkoholowe, "Gul, Gul", Łódź, 2015

piątek, 3 kwietnia 2015

gs645w

Z kraju kwitnącej paproci dotarł do mnie niedawno taki sprzęcik.
Przydał mi się już na Bałutach, gdzie jest ciasno i 80mm w 6x7 to czasem za dużo. Ogólnie to staram się fotografując Bałuty unikać zbyt szerokich obiektywów, za bardzo zmieniają rejestrowaną przestrzeń.


piątek, 27 marca 2015

razem z Dłubakiem

Nie mam czasu na umieszczanie nowych postów, a coś się tam ciągle robi.
Jak się wydostanę na powierzchnię, to będę wrzucał.
Wiadomości z ostatniej chwili są takie, że 31 marca, o godzinie 18 otwieramy wystawę, w Galerii Piotrkowska 68 w Łodzi.
Na wystawie będę oczywiście nie tylko razem z pracami Z. Dłubaka, ale w doskonałym towarzystwie kilkunastu osób.


piątek, 20 lutego 2015

wtorek, 27 stycznia 2015

Wschodnia 57

 Łódź, Wschodnia 57

Ulica Wschodnia to prawie same kamienice. Z czego większość to niezłe okazy. Ta w kolorze, który nie istnieje. Nie istnieje bo Fizyka nie przewiduje barwy różowej, sprawdźcie. Fajny jest ten taras na górze. Witryny sklepowe to niezły miks. Ponieważ nie widać szczegółów na całości zdjęcia wspomogę się detalami.
Przechodzę tu co jakiś czas i do głowy mi nie przyszło, że jest tu jakieś miejsce, żeby wejść i posiedzieć. Dopiero na fotografii zauważyłem Plotkę Renkę. Czyli lokal bez dymka, na zdjęciu akurat obok człowieka z dymkiem. 

 Są też pazurki.

I czapki design i Artysta Plastyk.

No i sklep szpiegowski. To chyba kamienica do serii Widzę co wiem, jeśli ktoś jeszcze pamięta tamte moje wpisy.

środa, 21 stycznia 2015

Apartament Davida Lyncha

Łódź, Hotel Centrum

Dzisiaj miałem fotografować ulicę Wschodnią. Po drodze minąłem wyburzany hotel Centrum. Miałem przy sobie tylko shift 17 mm. Szkoda, że nie wziąłem trzydziestki piątki. Miałem zupełnie inny, fajny kadr, ale nie na siedemnastkę.

czwartek, 15 stycznia 2015

W najnowszym numerze internetowego kwartalnika Mono można poczytać o moim przedsięwzięciu realizowanym kilka lat temu, i trochę obejrzeć.


czwartek, 8 stycznia 2015

Post(a) Romana (2)



Kolejny obrazek z Post(a) Romana.

Jeszcze raz zachęcam do kupna książki przed jej drukiem. Można to zrobić bezpiecznie tutaj Post(a) Romana. Książka powinna sprawić Wam sporo radości, dzięki fajnym tekstom, dużej ilości zdjęć i swojej dopracowanej formie, o co się staramy. Dodam tylko, że planowana zbiórka crowdfundingowa nie pokrywa wszystkich kosztów. Dołożymy z własnych kieszeni. Z racji tego, że dość istotnie do powstania materiału przyczynił się mój 40 letni Ogórek kontaktowaliśmy się w sprawie mecenatu nad projektem z Volkswagenem. Niemiecka centrala wyraziła zainteresowanie, ale odesłała nas do polskich oddziałów firmy, a tam chyba nawet nikt nie przeczytał dostarczonych materiałów. Książki będą podpisane, można też zażyczyć sobie dedykacji dla wybranej osoby i ją sprezentować.


sobota, 3 stycznia 2015

Post(a) Romana

Post(a) Romana to książka, którą  razem Bogusławem Bujałą zamierzamy wydać w tym roku. Materiał jest pokłosiem naszej podróży po Rumunii. Polecam go szczególnie ze względu na teksty. Zdjęcia też będą i to całkiem sporo, około połowę objętości książki. Fotografie raczej nietypowe jak na mnie. Podczas podróży byłem kierowcą i operatorem kamery, robiłem bowiem film. W Post(a) Romana wykorzystuję zdjęcia robione aparatem, ale też klatki z materiału filmowego. Część kosztów potrzebnych do wydania książki poniesiemy sami, ale o kolejną część staramy się na crowdfundingowym portalu wspieramkulture.pl. Jeśli ktoś z Was chciałby mieć tę książkę to proszę o wsparcie projektu. Wsparcie polega na tym, że można książkę zamówić przed jej drukiem wpłacając niedużą kwotę. Namawiam. Książka powinna być dobrze zaprojektowana i fajnie wydana.





piątek, 2 stycznia 2015

Przewoźnika całuj z promu

Tym postem kończę na razie z krainą chmielu i tytoniu. Dziś kilka obrazków związanych z przeprawą promem przez Wisłę, z którego co jakiś czas korzystałem. To prom, który nie wykorzystuje stalowej liny, jak zazwyczaj funkcjonują rzeczne promy, tylko ma doczepioną do burty łódź motorową. Ta przeprawa za chwilę zniknie za sprawą mostu budowanego pomiędzy Solcem a Kamieniem. Miejscowi straszą, że jak most zostanie zbudowany to będzie wojna. Przetrwała bowiem pamięć o poprzednim moście, który w tym samym miejscu oddany został do użytku w lipcu 1939 roku, a we wrześniu tego samego roku już go nie było.
Na zdjęciach widać Srebrnego Szerszenia. Ten Garbus to mój pierwszy samochód. Fotografie mają więc prawie 20 lat. Kupiłem go po tym jak w Monachium w 1995 roku zdobyłem na konkursie Talente złoty medal rządu Bawarii za instalację. A potem tę pracę kupiły ode mnie Targi Monachijskie za 2 tys marek, co było wtedy dla studenta sporą sumą. Szerszenia miałem 6-7 lat, była to wersja zrobiona w Meksyku. Zjeździłem nim cały kraj, śpiąc w nim niejednokrotnie. Robiłem wtedy dużo zdjęć do przewodników turystycznych.
Fotografie z dwóch ostatnich postów były, oprócz dwóch, robione na diapozytywach. Mały obrazek Canonem T90 i Contaxem G1, a średni to Mamiya 645.


Na tym zdjęciu widać, że droga do promu kończy się kilkadziesiąt metrów za wcześnie. Prom normalnie cumuje za tą widoczną kępą drzew, bo tam jest dopiero naturalny brzeg rzeki. Droga jest więc podtopiona.

Na takich sytuacjach korzystali przewoźnicy łodziami. Z tym, że o transporcie samochodu trzeba było zapomnieć. Przepłynięcie nurtu Wisły dla sterującego pychówką było sporym wysiłkiem.

Tu widać prom z podczepioną łodzią motorową. Załoga to sternik w łodzi, kapitan zbierający kasę i najniższy rangą pomagier odpowiedzialny za opuszczanie trapu.

Ten slajd był zrobiony chwilę po tym jak prom przewiózł (na kilka razy) orszak weselny. Ślub był po jednej stronie rzeki, a wesele po drugiej. Młodzi zostawili załodze wódkę i mnóstwo kiełbasy. Do zdjęcia "Kapitan" kazał wódkę schować.

A to sprzęt znaleziony w jednej z okolicznych wsi. Mały prom z kabiną z karoserii z Nysy.

czwartek, 1 stycznia 2015

Starożytna Grecja, Kępa Gostecka, Wisła i zdjęcie na Nowy Rok


Na tym (sprzed prawie 20 lat) diapozytywie z małego obrazka figury w Kępie Gosteckiej są pomalowane, a nie białe jak współcześnie. Jak w Grecji, gdzie starożytna spuścizna oryginalnie też nie lśniła bielą. W 1997 roku widziałem fotografię w Rzeczpospolitej (to rok, w którym zalało Wrocław) gdzie znad wody wystawały tylko głowy figur z Kępy Gosteckiej, a pomiędzy nimi pływała motorówka straży pożarnej ratująca ludzi.

A to zdjęcie z czasów gdy zimy były jeszcze mroźne. Na wysokości Kamienia zauważyłem miejscowych przeprawiających się pieszo przez Wisłę. Nie mogłem sobie odmówić i zrobiłem to samo, w dwie strony. Nie dało się przejść w linii prostej, bo były miejsca gdzie pojawiał się nurt rzeki, ale klucząc dało się to zrobić bez problemu.

Po drodze minął mnie człowiek z rowerem

Stosuje się tu też inne formy transportu.

I w ogóle jest sielsko i miło, do czasu, bo Wisła to kawal rzeki,

i wody jest czasem za dużo, co widać na następnej fotografii.

Żółta linia na drzwiach oznacza poziom wody. A są to drzwi od remizy, czyli mieszczą się w nich duże i wysokie samochody straży pożarnej.

A potem można tylko czekać aż woda

opadnie.

I znów jest pięknie.

To zdjęcie dedykuję Wam na Nowy Rok. Cenię je. Jest tu kilka szczegółów. Ładna pogoda, błękitne niebo, zielona trawa i przekreślony znak miejscowości Wilków. Jak pisałem wcześniej, mały Wilków jest siedzibą gminy, która niemal w całości zniknęła pod wodą podczas wielkiej powodzi w 2010 roku. Sielankę tylko zakłócają uschnięte od dołu tuje (a może cyprysiki). Rośliny nie są jednak martwe, są zielone powyżej linii poziomu wody, która je zalała.



środa, 31 grudnia 2014

Porzeczki, agrest, truskawki - ciąg dalszy

To zdjęcia dokładnie sprzed roku. 26 grudnia 2013. Jak widać śniegu było jeszcze mniej. Figury z Kępy Gosteckiej pojawiają się po raz drugi. I to nie koniec. Może jutro uda mi się pokazać je po raz trzeci, na fotografii, zrobionej przeze mnie około 20 lat temu (sic!). I tu zaskoczenie.








Cukrownia w Opolu Lubelskim