poniedziałek, 8 stycznia 2018
niedziela, 7 stycznia 2018
sobota, 6 stycznia 2018
piątek, 5 stycznia 2018
czwartek, 4 stycznia 2018
środa, 3 stycznia 2018
wtorek, 2 stycznia 2018
poniedziałek, 1 stycznia 2018
Tuwima
Z cyklu 12.000, Tuwima ?, Łódź
Taką kamienicę, przyklejoną do nowych budynków w kompleksie dawnej EC1, znalazłem wchodząc na podwórko przy Tuwima 52.Widać też, że zostało ścięte tu duże drzewo.
niedziela, 31 grudnia 2017
sobota, 30 grudnia 2017
piątek, 29 grudnia 2017
wtorek, 26 grudnia 2017
Na Barlinek
Z cyklu "Sukcesje", Łódź, 2017
Trzy dni przed Wigilią zrobiłem kolejne zdjęcie do cyklu "Sukcesje". Wiatę z dachem porośniętym mchem zobaczyłem dwieście metrów od mojej kamienicy. Może wcześniej zieleń okolicznych drzew powodowała, że nie dostrzegałem tego motywu i potrzebny był szary grudzień by go zobaczyć. Na fotografii, obok przykładu sukcesji roślin w środowisku miejskim, widać także parę dżinsów leżącą na trawniku. Trzy metry od ulicy Wólczańskiej, sześć od Radwańskiej, bezpośrednie przy szpitalu im. M.Pirogowa w Łodzi. Może ktoś chciał, przebrawszy się w piżamę pacjenta, do niego przeniknąć, a spodnie porzucił przy chodniku? Przenikanie do szpitala opisane jest w mojej ulubionej (w szkole podstawowej) książce. Zyzio Gnacki z Okistem przenikają w "Adelo zrozum mnie" Edmunda Niziurskiego. Pierwsza książka tego autora jaką czytałem i było to w drugiej lub trzeciej klasie, więc byłem na ten tytuł trochę za młody, ale od razu ją pokochałem.
- na Barlinek? - spytał mężczyzna koło autobusowego przystanku. To już nie działo się w Łodzi. Dwadzieścia lat temu jechaliśmy w jedną z pierwszych dłuższych podróży, pierwszym własnym samochodem, Srebrnym Szerszeniem. Czekał pod moim blokiem na Bałutach, aż zrobię prawo jazdy, kupiłem go bowiem zanim jeszcze zrobiłem konieczne uprawnienia. Pieniądze na garbusa o pojemności silnika 1200, zrobionego w Meksyku miałem po zdobyciu złotego medalu na Talente 1996 w Monachium, a dokładnie po sprzedaży nagrodzonej pracy Targom Monachijskim. Tak więc przejeżdżaliśmy z Tamarą przez Gorzów Wielkopolski kierując się na północ. To było przed erą gps-ów, nie będąc pewnym drogi zatrzymaliśmy się na chwilę by stojącego koło przystanku autobusowego mężczyznę spytać o kierunek na Barlinek (jechaliśmy do mikroskopijnej miejscowości położonej w lasach właśnie w tamtym kierunku). Wskazówki były jak to zwykle bywa proste dla wskazującego, a dla nas już nie bardzo.
- to ja wam pokażę - zaoferował nieznajomy - jadę do Kłodawy, to po drodze...
Usiadł obok mnie, Tamara przeniosła się do tyłu. Ruszyliśmy.
- na Barlinek? - zapytał - na Barlinek! - odpowiedzieliśmy dziarsko.
Gdy po minucie zapytał jeszcze raz - na Barlinek? - nie widziałem w tym nic dziwnego. Ale gdy ta pytająca fraza pojawiła się po raz kolejny, kolejny i kolejny, zaniepokoiłem się. W lusterku widziałem, że Tamara też. Gdy spytał o to samo chyba po raz dwudziesty właśnie dojechaliśmy do Kłodawy. Odetchnąłem - dojechał pan, gdzie mam się zatrzymać? - powiedziałem. - Na Barlinek? - usłyszeliśmy w odpowiedzi - mogę tak z wami jechać do końca życia - powiedział spoglądając na mnie zamglonymi oczami i dodał - na Barlinek? Jechaliśmy więc razem dalej, mijały długie minuty, lasy i wsie - nie odpowiadaliśmy już na jego monotonne pytania.
Wysadziłem go siłą na przystanku PKS-u w jakiejś innej miejscowości. Wtedy zobaczyłem, że jest w kapciach i przypomniałem sobie, że w Gorzowie zatrzymaliśmy się na chwilę koło szpitala.
Dziś ostatni dzień Świąt, dżinsy leżą dalej.
niedziela, 24 grudnia 2017
Zwierzęta
Będąc dzieckiem co roku w Wigilię słyszałem, że tego dnia dowiem się co o nas myślą.
Z cyklu "Animals Town"
sobota, 23 grudnia 2017
piątek, 22 grudnia 2017
środa, 20 grudnia 2017
poniedziałek, 18 grudnia 2017
Czortków
Przyglądając się zdjęciom załączonym do poprzedniego posta można
zauważyć, że nastąpiła u mnie pewna zmiana. Przypomniałem sobie przy tej okazji o swoim dziadku,
Józefie Rawluku, który chodził pisać pracę (doktorską, habilitacyjną
zrobił później) na dworzec kolejowy Łódź Kaliska. Bo tam w poczekalni
miał większy spokój niż w domu. Była to pierwsza połowa lat
pięćdziesiątych, mieszkał z żoną i dziećmi w mikroskopijnym mieszkaniu
w kamienicy przy ulicy Żeromskiego. Na Kaliski miał więc 20 minut piechotą.
Dziadkowie przyjechali do Łodzi chyba w roku 1945. Był ekonomistą,
zajmował się więc w PRL-u dziedziną, która nie przeszła próby czasu.
Napisał sporo podręczników. Można je nawet od czasu do czasu znaleźć na
popularnym portalu. Dziś znalazłem tam trzy aukcje.
Rodzinna miejscowość Józefa Rawluka to Turylcze w dawnym województwie tarnopolskim. W pobliskim Czortkowie w 1940 roku został uwięziony przez czerwonoarmistów za udział w powstaniu czortkowskim jego brat, Michał Rawluk, podobno doskonale zapowiadający się matematyk, najzdolniejszy z trójki braci (trzeci to Bernard). Po śledztwie został skazany na karę śmierci. O tym, że ten wyrok został z całą pewnością wykonany dowiedzieliśmy się dopiero kilkanaście lat temu, kiedy udało się dotrzeć do dokumentu, w którym radziecki sąd odrzuca prośbę o ułaskawienie. Przeglądając nieliczne informacje o tym szerzej nieznanym epizodzie antysowieckim jakim było powstanie czortkowskie, przeczytałem listę osób skazanych na śmierć: 1 podoficer zawodowy (plutonowy), 2 rolników, 1 uczeń piekarski, 1 księgowy, 1 malarz, 1 ekspedient, 1 masarz, 1 muzyk, 2 ślusarzy, 1 stolarz, 1 kierowca, 1 woźnica, 1 fryzjer, 1 kolejarz, 1 strażnik więzienny, 1 uczeń szkoły rolniczej, 1 uczeń szkoły handlowej i 2 gimnazjalistów. Michał Rawluk był gimnazjalistą.
źródło: Allegro.pl
Rodzinna miejscowość Józefa Rawluka to Turylcze w dawnym województwie tarnopolskim. W pobliskim Czortkowie w 1940 roku został uwięziony przez czerwonoarmistów za udział w powstaniu czortkowskim jego brat, Michał Rawluk, podobno doskonale zapowiadający się matematyk, najzdolniejszy z trójki braci (trzeci to Bernard). Po śledztwie został skazany na karę śmierci. O tym, że ten wyrok został z całą pewnością wykonany dowiedzieliśmy się dopiero kilkanaście lat temu, kiedy udało się dotrzeć do dokumentu, w którym radziecki sąd odrzuca prośbę o ułaskawienie. Przeglądając nieliczne informacje o tym szerzej nieznanym epizodzie antysowieckim jakim było powstanie czortkowskie, przeczytałem listę osób skazanych na śmierć: 1 podoficer zawodowy (plutonowy), 2 rolników, 1 uczeń piekarski, 1 księgowy, 1 malarz, 1 ekspedient, 1 masarz, 1 muzyk, 2 ślusarzy, 1 stolarz, 1 kierowca, 1 woźnica, 1 fryzjer, 1 kolejarz, 1 strażnik więzienny, 1 uczeń szkoły rolniczej, 1 uczeń szkoły handlowej i 2 gimnazjalistów. Michał Rawluk był gimnazjalistą.
panorama Czortkowa, źródło: https://zas.bn.org.pl
panorama Czortkowa, źródło: https://kresownianie.info
panorama Czortkowa, źródło: https:/kresy.pl
piątek, 15 grudnia 2017
Rozwiązanie
Otóż Bogusław Linda i Cezary Pazura idą do mnie.
A tak serio, to korytarz, którym skradają się, to ten sam, po którym, (chciałem napisać codziennie, ale aż tak ciężko nie mam) idę do pracy. Przechodzę wzdłuż tych samych ceglanych ścian by otworzyć Pracownię Dokumentu Fotograficznego.
Oczywiście jak kręcono Psy to byłem początkującym studentem Akademii Sztuk Pięknych, pamiętam B.L. i C.P. pałaszujących bigos w akademickim bufecie...
A tak serio, to korytarz, którym skradają się, to ten sam, po którym, (chciałem napisać codziennie, ale aż tak ciężko nie mam) idę do pracy. Przechodzę wzdłuż tych samych ceglanych ścian by otworzyć Pracownię Dokumentu Fotograficznego.
Oczywiście jak kręcono Psy to byłem początkującym studentem Akademii Sztuk Pięknych, pamiętam B.L. i C.P. pałaszujących bigos w akademickim bufecie...
czwartek, 14 grudnia 2017
Quiz
Zagadka: w jakim wnętrzu sfilmowana została ta scena z Psów?
Jeśli kogoś to ciekawi, odpowiedź będzie jutro...
Jeśli kogoś to ciekawi, odpowiedź będzie jutro...
zdjęcie z serwisu gazeta.pl
środa, 13 grudnia 2017
wtorek, 12 grudnia 2017
poniedziałek, 11 grudnia 2017
sobota, 9 grudnia 2017
piątek, 8 grudnia 2017
Phuong Thao Bar Cuc Nguyen Thi Kim, Fortuna i Nowa odzież damska. Gdańska 97.
Z cyklu 12.000, Gdańska 97
czwartek, 7 grudnia 2017
Rysunek Gienia czego tu nie ma, czyli Gdańska 90.
Z cyklu 12.000, Gdańska 90, Łódź
E-dym, Planeta alkoholi i inne w kamienicy, której nie byłem w stanie zmieścić w jednym kadrze (przy ogniskowej 17mm). Fotografia jest więc złożona z dwóch zdjęć.
środa, 6 grudnia 2017
wtorek, 5 grudnia 2017
poniedziałek, 4 grudnia 2017
Gdańska 111
Z cyklu 12.000, Gdańska 111, Łódź
Budynek na zdjęciu to dom Reinholda Wyssa. W 1930 przeszedł na własność Diecezji Łódzkiej. Obecnie mieszczą się w nim biura Caritas, Dom Dziennego Pobytu dla seniorów, Specjalistyczna Świetlica Środowiskowa dla dzieci oraz Kuchnia Społeczna dla ubogich.
Na stronie Beadeker łódzki znalazłem dokładniejsze informacje o pierwszym właścicielu. "Reinhold Wyss był założycielem i właścicielem założonej w 1870 roku pierwszej w Polsce fabryki szpulek i wyrobów drzewnych. W końcu XIX wieku produkcja oscylowała wokół 350 tysięcy drewnianych szpulek do nici o wartości 180 tysięcy rubli. Po śmierci właściciela fabryką zarządzali spadkobiercy, ale firma nadal pozostawała w rękach rodziny Wyss. Po przekształceniu w spółkę o charakterze rodzinnym spadkobiercy ww. właściciela wdrożyli nowe technologie i znacznie rozszerzyli asortyment produkcji. Zakład w okresie międzywojennym posiadał własny tartak i zatrudniał 175 osób"
fotografia z http://baedekerlodz.blogspot.com
sobota, 2 grudnia 2017
piątek, 1 grudnia 2017
czwartek, 30 listopada 2017
środa, 29 listopada 2017
wtorek, 28 listopada 2017
poniedziałek, 27 listopada 2017
niedziela, 26 listopada 2017
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)